Grażyna Przybylska-Wendt

Lekarka
13.01.1935 07.01.2020 Chojnice

Biografia

Grażyna Przybylska-Wendt urodziła się 13 stycznia 1935 r. w Chojnicach. Studiowała w Krakowie, a następnie w Białymstoku, gdzie zdała maturę. Była absolwentką kierunku lekarskiego na Akademii Medycznej w Łodzi i przez 16 lat była wykładowcą na Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Uzyskała doktorat w dziedzinie nauk medycznych i specjalizację z anestezjologii i medycyny sądowej. W 1973 r. wraz z mężem zamieszkała i pracowała w Płocku jako zastępca ordynatora anestezjologii i intensywnej terapii.

Od września 1980 r. działała w NSZZ Solidarność, organizując struktury związku w swoim szpitalu i w sektorze ochrony zdrowia. W 1981 r. została delegatką na I Krajowy Zjazd Delegatów Solidarności w Gdańsku, gdzie była jedyną kobietą w prezydium Komisji Krajowej (liczącej 107 osób) i odpowiadała za branże ochrony zdrowia, oświaty i kultury. Po ogłoszeniu stanu wojennego została internowana 13 grudnia 1981 r. po obradach w Stoczni Gdańskiej z całą Komisją Krajową – najpierw w Strzebielinku, a potem w Bydgoszczy, Gołdapi i Darłówku. Z internowania została zwolniona w marcu 1982 r. i wróciła do pracy w szpitalu. Z czasem zaangażowała się w podziemne struktury Solidarności, a w latach 1986–1989 kierowała Zarządem Organizacji Regionu Płockiego. Sprzeciwiała się porozumieniom Okrągłego Stołu.

Od 1989 r. weszła w skład Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego jako jedna z jego założycieli i jedyna kobieta w zarządzie oraz w radzie naczelnej tej partii. W latach 1990–1994 była wiceprzewodniczącą rady miejskiej Płocka z listy ZChN. W 1990 r. przeszła na emeryturę. W latach 2000–2007 udzielała się w Caritas Diecezji Płockiej – Hospicjum Domowe i Hospicjum Stacjonarne.

Autorka sztuki teatralnej o internowanych kobietach oraz bohaterka filmu 'Życie solidarnością pisane'.

Była żoną laryngologa Jana Wendta. Zmarła 7 stycznia 2020 r. Została pochowana 11 stycznia 2020 r. na Cmentarzu Komunalnym w Płocku.

Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1990, rząd na uchodźstwie) oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Wybrana jedyną kobietą do prezydium Komisji Krajowej NSZZ Solidarność w 1981.
Jedna z założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego (ZChN) i jedyna kobieta w zarządzie oraz radzie naczelnej partii.
Wiceprzewodnicząca rady miejskiej Płocka (1990–1994) z listy ZChN.
Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1990) oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Ciekawostki

Była jedyną kobietą w prezydium Komisji Krajowej NSZZ Solidarność w 1981 roku.
Miała aktywną rolę w opozycji i w ZChN od późnych lat 80.
Zmarła w 2020 roku i została pochowana w Płocku.

Udostępnij