Zbigniew Leon Radwański
Biografia
Zbigniew Leon Radwański (1924–2012) był polskim prawnikiem i profesorem nauk prawnych. Urodził się w Chojnicach na Pomorzu.
Podczas II wojny światowej pracował fizycznie w Generalnej Gubernii w Niemczech; deportowany z Warszawy po Powstaniu Warszawskim, przymusowo pracował w tartaku w Policach. Po zakończeniu wojny wrócił do Chojnic i został wcielony do straży pożarnej.
Ukończył prywatne Gimnazjum Męskie dra Jana Wieczorkowskiego w Rabce, przebywał na robotach przymusowych w Niemczech, maturę zdał w 1945. W 1948 ukończył prawo na UAM w Poznaniu, odbył aplikację sądową (1948–1950) i adwokacką (ukończoną w 1954). Uzyskał tytuł doktora nauk prawnych w 1955 oraz habilitację w 1957. Od 1964 był profesorem nadzwyczajnym UAM, a tytuł profesorski uzyskał w 1977 roku.
Pracę na UAM rozpoczął w 1949 roku. Był m.in. dyrektorem Instytutu Prawa Cywilnego i kierownikiem Katedry Prawa Cywilnego Wydziału Prawa i Administracji UAM; w latach 1966–1972 był dziekanem wydziału, a od 1982 do 1984 rektorem uczelni. Jako rektor realizował koncepcję ujednolicania struktur uniwersyteckich.
Od 1994 roku był emerytowanym profesorem zwyczajnym UAM. Poza prowadzeniem seminariów magisterskich wypromował 10 doktorów prawa i pełnił funkcje recenzenta w wielu przewodach doktorskich i profesorskich. Był związany z Polską Akademią Nauk, będąc członkiem korespondencyjnym (1986) i członkiem rzeczywistym (1991).
Przez lata pełnił funkcje redaktora naczelnego czasopism prawniczych, takich jak Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, Orzecznictwa Sądów Polskich oraz Przeglądu Legislacyjnego, a także redaktor naczelny Systemu Prawa Prywatnego.
Zmarł w Poznaniu 20 grudnia 2012 roku; po otwartym żałobnym posiedzeniu Senatu i Rady Wydziału Prawa i Administracji 2 stycznia 2013 został pochowany na cmentarzu Górczyńskim.