Bronisław Grzebień
Biografia
Bronisław Grzebień urodził się 20 września 1886 w Chojnicach. W czasie I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej i przydzielono go do 176. pułku piechoty. Walczył na froncie rosyjskim, a następnie we Francji, gdzie 24 grudnia 1915 otrzymał awans oficerski. 20 sierpnia 1916 dostał się do niewoli francuskiej, przebywał tam przez 13 miesięcy. Po uwolnieniu, 29 września 1917 wstąpił do formującej się Armii Polskiej we Francji. W zimie 1917/18 pracował w Misji Francusko-Polskiej w Paryżu. Wiosną 1918, na własną prośbę, został przydzielony do 3. pułku strzelców polskich, gdzie jako dowódca 3. kompanii walczył z Niemcami.
W kwietniu 1919 wrócił do niepodległej Polski i służył w Wojsku Polskim. W czasie wojny z bolszewikami walczył w 45. Pułku Piechoty Strzelców Kresowych, dowodząc I batalionem. Za postawę podczas działań wojennych 13 kwietnia 1921 został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W uzasadnieniu nadania podkreślono odwagę w ataku pod D-ctwem kapitana Grzebienia, który mimo ciężkich warunków i ostrzału przeciwnika odparł atak i utorował drogę Brygadzie.
W 1922 został zweryfikowany w stopniu majora. W latach 1922–1923 ponownie dowodził I batalionem 45. pp. W 1924 objął stanowisko dowódcy Baonu Szkolnego Piechoty Nr 2, a w 1926 przeniesiony został do 19. Pułku Piechoty we Lwowie na stanowisko dowódcy I batalionu. W 1927 przesunięty na stanowisko kwatermistrza. 26 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 62. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu tego roku przeniesiony został do 4. Pułku Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko zastępcy dowódcy. W październiku 1931 przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kielce w celu odbycia praktyki poborowej, a w marcu 1932 przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Zawiercia na stanowisko komendanta. Z dniem 30 września 1934 przeszedł do stanu spoczynku.
Był żonaty i miał córkę Zofię (ur. 21 stycznia 1922).